سلام

وقتی گفتم که در موقع ناراحتی وعصبی بودن کودکان فقط اونا رو درک کنین  دیدم بهتره علت روانشناسیش رو ذیلا شرح بدم(برگرفته از کتاب ازبه بچه ها گفتن واز بچه ها شنیدن)

فرض کنین سرکار هستین ویکی از کارهای فوری رئیستون رو فراموش کردین وموقع رفتن از اداره با رئیس برخورد می کنین وکارها رو طلب میکنه وبعدش بصورت خیلی بدی پیش بقیه همکارا ضایعتون میکنه وبعد از خارج شدن از اداره موضوع رو واسه یه دوست تعریف میکنین و٨شکل مختلف اون دوست عکس العمل نشون میده:

١-انکار اخساس بدشما

٢-پاسخی فیلسوفانه

٣-اندرز

۴-سوال پیچ کردن

۵-دفاع از طرف مقابل

۶-اظهار تاسف

٧-روانکاو آماتور

٨-پاسخی از سر همدردی

وقتی آشفته وعصبانی هستی تنها چیزی که نمیخواهی بشنوی پند واندرزوپاسخهای  فیلسوفانه وروانشناسانه و...است اظهار تاسف متاسفت میکنه وسوال پیچ کردن حالت دفاعیت رو تقویت میکنه وبیش از هر چیز انکار احساسات آدمو از کوره به در میبره .

جریان برای کودکان ما هم اینگونه است اگر آنها گوش مارا برای شنیدن حرفهاشان بیابند وجوابی از روی همدردی بشنوند بیشتر وبهتر رشد میکنند.

یه مثال عینی که امروز برای خودم اتفاق افتاد صبح رژین رو مطابق معمول از خواب ناز بیدار کردم گفت :کزا میخوای بریم.

گفتم: مهدکودک

گفت:نه وشروع کرد به نق نق وگریه زاری

گفتم: مامانی میدونم که دوست نداری بری مهد کودک منم دوست ندارم برم سرکار ولی مجبورم

گفت: بریم خونه مامان جوق و بعدسم بریم تاتا سسر(منظور پارکه)

گفتم : مامان جوق از امروز باید بره سرکار ولی عصرا میتونیم بریم با مامان جوق پارک.

خیلی راحت وقشنگ از تختش پایین اومد وحاضر شد که بریم وفقط بین راه گفت :بریم یه مهدکودکه کیده !

من: کدوم مهدکودکه

گفت: اونکه زهره جون داره

حالا میبینم این بچه ها خیلی خیلی بیشتر از ما میفهمن.

دوستت دارم دختر گلم وازت عذرخواهی میکنم که تاالان عاشق بودم ودانایی وعلمی به ابراز عشقم نداشتم واز همین جا وهمین وقت بهت مادرانه قول میدم که منبعد روزبروز برعلمم بیافزایم.

بیایید باهم قول بدهیم:

با کمک گرفتن از احساسات به فرزندانمان

١-بادقت تمام گوش دهیم.

٢-احساسشان را با کلمه ای (آه ....هوم م م)تصدیق کنیم.

٣-احساساتشان را با عبارتی توصیف کنیم.

۴-به طور خیالی آرزوهایشان را برآورده کنیم.